Publishers Office Management System

Book Information
Book Title	:	पांढर्žयावर काळे Pandhryavar Kale
Book Category	:	कथा संग्रह
Book Type	:	Without Audio
Publisher	:	Utkarsh Prakashan
Author	:	Vyankatesh Madgulkar व्यंकटेश माडगूळकर
Cover Page	:
Brief Contents	:	अनुक्रम प्रभूचा दुसरा अवतार गुंडू अकाली गेलेला जिम आमचे पण दोन ससे भय हरवलेले बालपण दोन महापुरुष पण ते कुठे आहेत ? पटकथा ग्रहफल एकमत नकार : एक दैवी गुण मी गोष्टी कशा लिहितो ? नाटक पाहुणचार प्रदर्शन प्रभूचा दुसरा अवतार वैदूवाडी ते प्रभात रोड हे अंतर पायी तोडून सकाळी उसेन वैदू माझ्या घरी आला. येताना पिशवीतून तळहाताच्या आकाराचे एक लहान कासव त्याने आणले होते. फरशीवर सोडताच चावी दिलेल्या खेळण्याप्रमाणे ते फडफड करीत चालू लागले. उसेन म्हणाला, "दादा, हे तुझ्या लेकराला खेळायला. मासे धरायला नदीला गेलो होतो, तवा हे घावलं. दगडी कासव. हे मोठंं होनार नाही. जातच अशी. त्याला भगोल्यात पानी घालून ठीव. भाकरी बारीक करून खायाला घाल.’ हे अजब खेळणे देऊन उसेन निघून गेला. घरात एक मोठी काचेची बरणी होती. तिच्यात पाणी घालूून, देवाच्या देवळात असते, तसे हे कासव आम्ही घरातच ठेवले. उसेनच्या म्हणण्याप्रमाणे त्याला भाकरी घातली; पण प्रभूच्या या दुसऱ्या अवताराने ह्या अन्नाला तोंड लावले नाही, आम्ही सर्वजण हवालदिल झालो. मला सारखे वाटू लागले, की भाकरी हे काही कासवाचे अन्न नसणार. नदीच्या प्रवाहात त्याला रोज भाकरी कोण करून घालणार आहे ? मग ह्याचे अन्न काय ? मुलीचे प्राणिशास्त्रावरचे क्रमिक पुस्तक काढून पाहिले. त्यात कासवाच्या अवयवांची माहिती होती; पण त्याचे खाद्य काय, याचा उल्लेख नव्हता. मग वाटले, प्राध्यापक बा.ग. शिरोळ्यांना फोन करून विचारावे. त्यांनी त्वरित सांगितले की, त्याचे अन्न शेवाळ आहे. आता शेवाळ आणावे कोठून ? आमच्या कचेरीत एक शेतीतज्ज्ञ पाटील आहेत. ते म्हणाले, "मॉस म्हणता ना ? मी आणतो उद्या...’ शेतकी कॉलेजमधून त्यांनी मॉस मिळविले. तिथे झाडांची कलमे कताना मॉसचा उपयोग करतात. प्रदर्शन निसर्ग-चित्रांचे ते प्रदर्शन मला आवडले. प्रदर्शन एकाच चित्रकाराचे होते. सगळी मिळून पंचवीस-एक चित्रे होती. आता कालबाह्य गणल्या जाणाऱ्या पारंपरिक पद्धतीने पारदर्शक जलरंगांत ती केलेली होती. तसे जलरंग हे माध्यम मर्यादा असलेले आहे. (लघुकथा आणि कादंबरी ह्या दोन्हींमध्ये असते, तसेच अंतर जलरंगांत आणि तैलरंगांत असते.) ही मर्यादा ओळखून चित्रकाराने चित्राचा आकार ठरवला होता. शिवाय मला विशेष अशी एक गोष्ट जाणवली. ही सगळी चित्रे खास मऱ्हाटी होती. एका मराठी मनाचे हे सर्जन होते. जसे भजन ऐकताना वाटते, कीर्तन ऐकताना वाटते, तसे हे प्रदर्शन पाहतानाही वाटत होते, की, अरे, हे अगदी आपले आहे. भल्या सकाळी-सकाळी रानात पेटलेल्या गुऱ्हाळाचे एक चित्र होते. थंडगार सकाळ होती. आभाळ अजून पुरते उजळून गेले नव्हते. रान थंड होते, झाडेझुडपे थंड होती. अजून पाखरे जागी झालेली नव्हती आणि शेंदरी, लाल असे गुऱ्हाळ मात्र नुकतेच पेटले होते. अजून वारा सुटलेला नव्हता. त्यामुळे धुक्यापेक्षा जाड असा धूर गुऱ्हाळाच्या चुलवणावर रेंगाळत होता. उकळत्या रसाचा आणि पाचोट्यांचा करपट-धुरकट वास हे चित्र पाहताना येत होता आणि मोकळ्या रानातला गारठा अंगावर काटा उभा करीत होता. आणखी एक, खिंडीतील लाल रस्त्याचे चित्र होते. चित्रात मोजक्या अशा तीनच गोष्टी होत्या. उजव्या बाजूला निळा-जांभळा भव्य कडा उद्दाम उभा होता. डाव्या बाजूलाही थोडा कमी उद्दाम असा कडाच होता, आणि ह्या दोन पाषाणकड्यांमधून, पाऊल बुडेल, असा लाल धुळीने भरलेला रस्ता वळण मारून आपल्या अंगावर येत होता. पार पलीकडे दूरवर सळनळीत आभाळ दिसत होते. आभाळात ढग नव्हतेआणि जमिनीवर कुठे झाडझुडूपही नव्हते. म्हणजे लाव्हा रसाने बनलेल्या बोडक्या डोंगरातली ही बऱ्याच उंचावरची खिंड होती.
Price	:	US$ 7 Buy Now
Is this Book a 'New Arrival'?	:	Yes

Best viewed on Microsoft Internet Explorer 6.0+